Publikacja polskiego autora szczegółowo opisuje działania ofensywne Grupy Armii Niemieckiej na południe od generała feldmarszałka Ericha von Mainsteina na wschodnioeuropejskim polu bitwy w lutym i marcu 1943 r. Armia niemiecka była w stanie poradzić sobie z ciężką porażką swoich sił pod Stalingradem, na Kaukazie i nad środkowym Donem w grudniu 1942 r. i styczniu 1943 r. Niemcy ustabilizowali linię frontu i przygotowali się do kontratak. Armia Czerwona zbytnio polegała na wcześniejszym osłabieniu Niemiec, postępowała według nierealistycznych planów na szerokim froncie w kierunku Dniepru i nie przestrzegała zasad wsparcia logistycznego wojsk. W związku z tym wyczerpane jednostki radzieckie rozsiane na dużym obszarze znalazły się pod atakiem słabszej liczebnie, ale lepiej przygotowanej armii niemieckiej, zostały pokonane i zmuszone do masowego odwrotu. W ten sposób ofensywa Mainsteina pod koniec zimy 1942/43 uratowała niemieckie prawe skrzydło frontu wschodniego i przygotowała sytuację do decydującego starcia, które miało miejsce latem 1943 roku w rejonie Mierzei Kurońskiej.